Sık oluyor...
Olup bitenlere bakıp içimden söyleniyorum...
"Biraz insan olun yahu, yeter de artar" diye...
Hele üç paralık çıkar çatışmaları kavga gürültüye dönüştüğünde...
Ve hele hele çocukların kalbini hiç düşünmeden kıran yetişkinler (Nerede yetişmiş yahu bunlar?) gördüğümde, aynen böyle yüksek sesle bağırdığım da oluyor...
Sonra aklım başıma geliyor...
İnsan nedir ki!
Çok pohpohladık, o da kendini bir şey sandı...
İnsanın da içinde iyi ve düzgün bir öz ne kadar kalmış ki!
Belki sadece bir ihtimal...
Yoksa zaten işaret edilmiş de anlamak istememişiz...
"Ziyanda" bir varlık nihayetinde...
"Cahil"...