"Yoksulluğu büyüktü ama
kimsesizliği korkunçtu."
Eğer okuduysanız, bilirsiniz...
Melville'in meşhur öyküsü Kâtip Bartleby'den aklınızda hiçbir şey
kalmasa, bu söz kalır...
***
Korkunç kimsesizlik...
Niye korkunç?
Çünkü çevrende kalabalığın baş döndüren gürültüsü yok artık,
kendini aldatamıyorsun...
Seni yük görenlerin sana sahip çıkıyormuş gibi yapmaları ama
hep vakitlerinin olmayışı gibi
bir durum da bitmiş...
Hepsinin sonuna gelmişsin...
Çırılçıplak bir yalnızlık!
***
Şu iki gündür hangi eş dost ortamına girsem, İzmir'de
yaklaşık üç yıldır kendisinden haber
alınamayan 87 yaşındaki emekli hemşirenin
tek başına yaşadığı evde kemiklerinin
bulunması konuşuluyor...
Pandemiden sonra akrabalarıyla irtibatı kopmuş kadıncağızın, üç yıl
kimse sormamış, komşuları dahi merak etmemiş...