"Bize adanmış bir toprağı mahvettik" diyordu bir yazar.
Sevinçler yerine kederleri çoğalttık; toprağın bereketini
aldık...
Biliyorum, bu satırları yazdığım sırada bir büyük savaşın
kıvılcımları yeryüzünün her köşesine sıçramakta...
Acılar durmadan büyüyor.
Ve eşiğinden geçiverdiğimiz güzelim yaz
mevsimi bize bakıp düştüğümüz hale
acıyor.
Biraz daha yaz konuşsak, diyorum.
Bir günlüğüne mesela...
Bize iyi gelir mi?
Merhem olur mu?
*** Rilke nasıl da sarsıcı biçimde söylemişti: "Nasıl olsa çıkıp gelecektir yaz, ama önlerinde sonsuz bir zaman varmış gibi hiç...