Ahmet Kekeç, kekeme yaşadı, kekelemeden konuştu ve “erkenden” Rabbine kavuştu
Ahmet Kekeç, kekeme yaşadı, çok zorluk çekti. Kekelemeden konuştu, hiç bir kınamacının kınamasına aldırış etmedi. Dimdik durdu: Ülkesinin, gelecek kuşakların hakkını, hukukunu savundu, korudu.
Ahmet Kekeç, vefat etti.
Dayanamadı gitti bu dünyanın kirine ve pasına, zulmüne ve çirkefine...
Çok üzüldüm. İyileşir, döner diye bekledim, dualar ettim.
Ne yapalım, takdir böyleymiş. Boynumuz kıldan ince takdîr-i ilâhî önünde.
Allah (cc) rahmet eylesin. Mekânını cennet eylesin.
Ailesinin, oğlu sevgili Hakan kardeşimin ve hepimizin başı sağ olsun.
Yörüngesini kaybeden mimarî: Cami, mekân ve yön
04 Nisan 2025 | 47 Okunma
Doğum Jurnali: Bingöl
31 Mart 2025 | 112 Okunma
Ramazan, ümmîleşme seyrüseferi; bayram, ümmetleşme zaferi
30 Mart 2025 | 38 Okunma
Müslüman kimliği ve camilerin ahvali
28 Mart 2025 | 145 Okunma
İki asırlık dış kuşatmayı yardık, iç kuşatmayı da yarmak zorundayız!
24 Mart 2025 | 634 Okunma
TÜM YAZILARI